Vakantie & Reizen

Het is inmiddels alweer bijna twaalf uur in Quezon City. Ik wilde eigenlijk al gaan slapen, maar gaat niet echt mede door de knoop die ik in m’n maag heb. Morgen is het namelijk alweer daar.. mijn afscheidsfeestje bij ECPAT. Toen ik gisteren voor het eerst na mijn trip met Vin van 2 weken de meiden gedag kwam zeggen, besprongen een aantal meisjes me al huilend en had ik ook de tranen in mijn ogen want ik had hen natuurlijk ook gemist. Morgen dan het echte afscheid.. hoop dat ik het wat droog kan houden en dat ’t een topmiddagje zal worden met videoke, films en taart!

Afgelopen week ben ik naar Zweden gegaan op vakantie. Ik heb veel kennissen daar wonen en via hun ben ik in contact gekomen met zweedse inwoners.

Er gaat geen dag voorbij of ik denk aan 1 van de bijzondere kinderen die ik Uganda heb mogen leren kennen. De kinderen van de school in Lwengo die ons elke morgen opwachtten, voor onze deur wachtten totdat wij naar buiten kwamen. Maar ook zeker de kinderen uit 'onze' groep, de geestelijk beperkten. De 'mentally disabled children'. Mijn kamer hangt ondertussen vol met foto's, maar toch krijg ik het gevoel er niet mee terug. Waarschijnlijk krijg ik dat pas, als ik weer bij ze ben, en ik hoop dat ik die mogelijkheid ooit krijg.

Over een kleine 3 weken zit ik samen met mijn klasgenoten en 3 leraren in het vliegtuig naar Uganda, om project “Lwengo” te steunen met het geld dat we hebben opgehaald, en om vrijwilligerswerk te gaan doen. Het komt steeds dichterbij, en ik heb er zin in!

In de tweede week van de reis die we met Worldmapping door Uganda maakten, waren we bij Lwengo Nakyenyi. Een geweldig project dat zich inzet voor de community. Twee - inmiddels bijna drie - jaar geleden hebben ze een basisschool opgezet waar al snel ongeveer 600 kinderen opzaten. Dit geeft de grote behoefte voor een school in deze community aan. De school is er voor iedereen, zelfs zonder pen en kleren mogen kinderen op deze school aangemeld worden. Dat vertelde Anthony, directeur van de school en het project.

Ik ben zondag teruggekomen, verhalen zullen nog verteld worden, heb daar nu alleen geen zin in. Ik had nog een week vakantie na 2 weken Uganda wat heel relaxt was.

Om toch nog wat te vertellen, Uganda was een geweldige ervaring, we hadden een super groep en ik heb veel beleefd.

test

Mijn eerste officiele post op wereldsupporter, want nog maar 2 weken en dan is het zo ver..

Voor het eerst ga ik 3 maanden alleen op reis, en ga ik vrijwilligerswerk doen in het buitenland. Op donderdag 23 mei vertrek ik naar Vietnam! Om eerst een week het midden van Vietnam te verkennen, en daarna 4 weken vrijwilligers te gaan doen in het plaatsje Can Tho met de organisatie Vrijwillig Wereldwijd.

Toen ik hier aankwam heb ik een jongen Chris ontmoet. Hij organiseer tours door het armste gedeelte van Manila: de Smokey Mountains. Hij vroeg of ik een keer een tour wilde doen en het leek me ook een goede ervaring.

Vandaag heb ik mijn eerste Engelse les aan de kinderen gegeven. Ik ben begonnen met het weer; om het leuker te maken heb ik ze een kruiswoordpuzzel gegeven waar ze alle weersoorten in konden vullen. Gelukkig vonden ze het leuk! Daarna heb ik met ze de tijden van de klok geoefend; zo verbaasd dat ze bijna allemaal niet weten hoe ze de tijden in het Engels moeten zeggen! Maar na een paar leuke tijd spelletjes op het bord hadden ze het al aardig door. Na de les bedankte ze me een voor een en ja, het voelde goed zo'n eerste les!